Wednesday, 24 July 2013

പുതിയ താളുകൾ

 
പുസ്തകത്താളിൽ
ഒളിപ്പിച്ച
മയിൽപ്പീലി തുണ്ടുകൾ
പറയുമായിരുന്നു
ഒരു പാട്  കഥകൾ
കൗതുകം നിറഞ്ഞ
കേൾക്കാൻ കൊതിക്കുന്ന
കഥകൾ
ഇന്നാ താളുകളിൽ
പരന്നിരിക്കുന്നു
നവോന്മാതത്തിന്റെ
മഷി 
പക്ഷെ അവയ്ക്കൊന്നും
നഷ്ടപ്പെട്ട
ആ മയിൽപ്പീലിയോളം   
തിളക്കമില്ല
കാണാൻ കൊതിക്കുന്ന
മഷിത്തണ്ടിനോളം
തെളിച്ചമില്ല.


Monday, 22 July 2013

അകലേക്ക്‌



നാട്ടു വഴികളിൽ 
കരി പരന്നു
കണ്ണാരം പൊത്തിക്കളിച്ച
മാഞ്ചോടുകൾ 
കാണ്മാനില്ല
ചില്ലയിൽ കെട്ടിയ
ഊഞ്ഞാലുകൾ
ക്ഷയിച്ചു പോയി
ആർക്കും വേണ്ടാതെ
 ആ അപ്പൂപ്പൻതാടി
കാറ്റിലലഞ്ഞു
ഒടുവിൽ അതും
മണ്ണോടു ചേർന്നു 
ആരോരുമറിയാതെ

മാപ്പ്

അകലങ്ങളിലെ 
ആത്മാവിനെ തേടി 
നടന്ന 
ഇഹ ലോകത്തെ 
മാലാഖയെ 
മറന്ന മർത്യാ 
നിനക്കു മാപ്പ് തരട്ടെ 
കാലവും 
കാലഹരണപെട്ട 
ഓർമ്മകളും.

Monday, 15 July 2013

മലാല


ജൂലൈ  12 നു ലോകം മുഴുവൻ കാതോർത്തത്‌ ഒരു പതിനാറുകാരിയുടെ വാക്കുകൾക്കായാണ് മലാല യുസഫ്സായ് .അവളുടെ സ്വപ്നത്തിനും നിശ്ചയ ദാർട്യത്തിനും മുൻപിൽ മരണം പോലും വഴി മാറി.വെടിയുണ്ടകൾക്കു തന്നെ നിശബ്ദയാക്കാനാവിലെന്നു ഉറക്കെ വിളിച്ചോതുമ്പോൾ ആ പെണ്‍കുട്ടിയിൽ 
കണ്ടത് പുതിയൊരു വെളിച്ചമാണ് .ഒരു കാലത്ത് ഗാന്ധിജിയും മതർതെരസയുമെല്ലം സഞ്ചരിച്ച അതേ പാതയിലൂടെ ഇന്നു മലാല സഞ്ചരിക്കുന്നു .നന്മയുടെ,സഹനത്തിന്റെ പാതയിലൂടെ. ഭീകരവാതം ഇന്നും ഭീഷണിയായി മാറുന്ന പാകിസ്ഥാനിൽ ,നിഷേധിക്കപ്പെട്ട പെണ്‍കുട്ടികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനായി അവർക്കിടയിൽ നിന്നു ശബ്ദമുയർത്താൻ ധൈര്യം  കാണിച്ച മലാല വെളിച്ചം പകർന്നത് അന്ധമായ ഒരു ജനതയ്ക്ക് മുഴുവനാണ്‌ .
             ജൂലൈ 12 നു ലോകം മുഴുവൻ മലാല ദിനമായി  ആചരിക്കുമ്പോൾ  തീർച്ചയായും നാം  വിലയിരുത്തേണ്ട ഒന്നുണ്ട്.ഇന്നത്തെ കുട്ടികൾ മലാലയിൽ നിന്ന് എത്ര അകലെയാണ്.ഫേസ്ബുക്കിനും വീഡിയോഗേയ്മുകൾക്കുമുള്ളിൽ 
ദിനചര്യകൾ ഒതുങ്ങുമ്പോൾ അവർ അകലുന്നത് സ്നേഹത്തിൽ നിന്നാണ് . മാനവിക മൂല്യങ്ങളിൽ നിന്നാണ്.ഓർക്കുക
    സ്നേഹത്തിൽ നിന്നുദിക്കുന്നൂ ലോകം 
              സ്നേഹത്താൽ  വൃഥി  കൊള്ളുന്നു
നമുക്കു വേണ്ടത് മാനവിക മൂല്യങ്ങലിൽ അതിഷ്ഠിതമായ സ്നേഹവും സാഹോദര്യവും നിലനിൽക്കുന്ന ഒരു സമൂഹത്തെയാണ്.അതിനായി ഇനിയും മലാലമാർ ഉയർന്നു വരട്ടെ . 

Sunday, 30 June 2013

നിർഭയ

അന്ന് ഡൽഹി 
ഇന്നു മണിപ്പാൽ 
എവിടെയും 
ചീന്തിയെറിയപ്പെടുന്നത് 
പെണ്ണിന്റെ ഉടൽ 
നാളെ 
വീടിനുമ്മറത്തെത്തും 
ആർത്തി പൂണ്ട
ചെന്നായകൂട്ടം 
അപ്പോഴും കേൾക്കാം 
അശരീരി 
കാണരുത് കേൾക്കരുത്‌ 
മിണ്ടരുത് 
ചവിട്ടി മെതിക്കപ്പെട്ട 
ശരീരത്തിൽ 
നിന്നവസാന പ്രാണനും 
പടിയകലുംപ്പോൾ 
അകലയെവിടയോ 
പുനർജനിക്കും 
മറ്റൊരു നിർഭയ.

നന്ദിത


       ഇപ്പോൾ ഞാൻ മനസിലാക്കുകയാണ്  
            നിന്നെ മറക്കയെന്നാൽ മൃതിയാണ്‌ 
          
            ഞാൻ നീ മാത്രമാണെന്ന്  
   
         മലയാളി    മനസുകളിൽ ചിന്തകളുടെ, രഹസ്യങ്ങളുടെ കൂരംബുകൾ  
തൊടുത്തുവിട്ട ആ പെണ്‍കുട്ടി   പുരസ്കാരങ്ങൾ വരികൂട്ടിയ കവയത്രിയോ ഗ്രന്ഥസമാഹാരങ്ങളാൽ  അമ്മാനമാടുന്ന സാഹിത്യകാരിയോ അല്ല .ഒരു   വാർമഴവില്ലു പോലെ വന്ന അവൾ ആരോടും ഒന്നും എങ്ങോ പോയി മറഞ്ഞു.പക്ഷെ ചുരിങ്ങിയ കാലയളവിൽ അവളുടെ തൂലികയിൽ നിന്നടർന്നു വീണ അക്ഷരങ്ങളിലൂടെ അവളിന്നും അത്ഭുദമായി മാറുന്നു.അവൾ മരണത്തെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നോ ?മരണത്തിലേക്ക് നടന്നു കയറുന്ന ഓരോ നിമിഷവും ഓരോ രാവും പകലും അവൾക്ക് കവിതകളായി.അറിയപെടാത്ത ഏതോ അകത്താളിൽ അവളനുഭവിച്ച ശുന്യത അവൾകൊപ്പം ആ മണ്ണിലലിഞ്ഞു ചേർന്നു.എന്നിട്ടും അണഞ്ഞു പോകാത്ത ശേഷിപ്പുകൾ അവള്ക്ക് പുതു ജീവൻ നല്കുന്നു.വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം നന്ദിത ജീവിക്കുന്നു.
     ആ  ഡയറിത്താളുകളിൽ  അവളവശേഷിപ്പിച്ചത് വെറും നഷ്ടത്തിന്റെ,നിരാശയുടെ നീർ ചാലുകൾ മാത്രമാണ്. വിടരും മുൻപേ ആ പൂമൊട്ട് മണ്ണോടലിഞ്ഞത് എന്തിനായിരുന്നു.
നന്ദിത  ആ  പേരും ആ ഡയറിയിൽ അവൾ ജീവൻ നല്കിയ ഓരോ  കവിതകളും  
ഇന്നും മലയാളി മനസ്സിൽ ബാക്കിയാക്കുന്നത് അവളുടെ ജീവിതം പോലെ 
ഉത്തരം കണ്ടെത്താനാവാത്ത അനേകായിരം ചോദ്യങ്ങളാണ്.
എന്തായിരുന്നു നന്ദിത ?
ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കപ്പുറത്തു നിന്ന് ആത്മാവിനെ തൊട്ടുണർത്താൻ 
അവൾ ക്ഷണിച്ചത് മരണത്തെയോ ?വിരഹവും നിരാശയും നഷ്ടപ്രണയത്തിന്റെ അവശേഷിപ്പുകളും അലതല്ലുന്ന ആത്മാവിൽ
നിന്നുതിർന്ന അക്ഷരങ്ങളിലൂടെ നന്ദിത മരണത്തെയും തോല്പിക്കുന്നു.
       

Saturday, 15 June 2013

അകലേക്ക്



പുതിയ BMW
ചുറ്റും പരിചാരകർ
മാറിമറയുന്ന ഗാട്ജറ്റുകൾ
അതിനപമാനമായി
പഴമയുടെ ഒരു ഭാണ്ടക്കെട്ട്
ആ ഭാരം പടിയിറക്കവേ
അന്നാദ്യമായി
അയാളറിഞ്ഞു
നരകത്തിലേക്കുളള
വാതിൽ
തന്നെ മാടിവിളിക്കുന്നെന്ന്
ഭയന്നോടാൻ പിൻ തിരിയവേ
മനസ്സിലുടക്കി
ആടംബരത്തിന്റെ   നാളെ
ഉൾവലിഞ്ഞ കാലുകൾ
മുന്നോട്ടാഞ്ഞു
ഇന്നിന്റെ  സ്വർഗത്തിലെ
കയിക്കാത്ത മുന്തിരിക്കായി. 

ആ മഴക്കാലം 
നിന്നിൽ    ചിറകുവിടർത്തിയ 
നിറമുള്ള സ്വപ്നങ്ങൾക്കായി 
ഏതൊ മഴപക്ഷിയായി 
കാലം കാത്തിരിക്കുന്നു 
ചമയങ്ങളില്ലാതെ.

Monday, 18 March 2013

മെഴുകുതിരിയും ഞാനും


അന്യന്റെ നോട്ടം
ആ കണ്ണിൽ
കാണാമെനിക്ക് 
തിളക്കുന്നൊരഗ്നി
ആരെയും
ചുടുചാംബലക്കാൻ
കൊതിക്കുന്ന
സർവ്വ
സംഹാരശേഷിയായ
അഗ്നി
ആ  ചൂടിൽ
എന്റെ ശരീരം
വേവുന്നു
അസ്ഥികൾ
നുറുങ്ങുന്നു
എന്റെ സ്വർഗ്ഗവും
നരകവും
ഞാനനുഭവിച്ചറിയുന്നു
അഭയത്തിനായി
കേഴുമ്പോൾ
വാതിലുകൾ
മുട്ടിയടക്കുന്നു
സന്തോഷത്തിന്റെ
നാളുകൾ
എന്നിൽ
നിന്നകലുന്നു
ഹേ പാരാശക്തി
എന്താണ്
ഞാൻ ചെയ്ത തെറ്റ്
സ്ത്രീയായി
പിറന്നതോ ?
ഞാനും നിന്റെ
പുത്രിയല്ലേ?
എന്റെ
സ്വാതത്രങ്ങൾ 
എനിക്ക്
നൽകൂ
ഞാനും ജീവിക്കട്ടെ
ഈ മണ്ണിൽ .  







Sunday, 17 March 2013

നിസ്സഹായത




നിസഹായത
നിന്നെ  ഞാൻ  വെറുക്കുന്നു
പക്ഷെ
നീ  എന്നിലലിയുന്നു
പല രൂപത്തിൽ
പല ഭാവത്തിൽ
എനിക്കെന്റെ
തെറ്റുകളൊ
ശരികളോ  
എന്തെന്നറിയുന്നില്ല 
എവിടെയാണെനിക്കു   
കാലിടറിയത്
എന്റെ നന്മകൾ
എന്നാണ്
നിനക്ക്
തിന്മാകളായത്.
ഉത്തരമില്ലാത്ത
ആയിരം
ചോദ്യവുമായി
ഞാനലയുന്നു.  

Wednesday, 6 March 2013

കാലത്തിനൊപ്പം  മാറുന്ന  ക്യാമ്പസുകള്‍
 
     ക്യാമ്പസ്  ജീവിതം ഒരു പാട് നിറമുള്ള ഓര്‍മ്മകളാണ് വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ക് സമ്മാനിക്കാറ്‌ . ജീവിതത്തിലെ മനോഹരമായ കാലം. പക്ഷെ ഇന്നത്തെ ക്യാമ്പസുകള്‍ കേട്ട് പരിജയിച്ചവയില്‍ നിന്ന് ഒരൂ പാട് മുന്നോട്ട്  പോയിരിക്കുന്നു. ഒരു പക്ഷെ ആഗോളവല്‍കരണത്തിന്റെ ,പുത്തന്‍ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഒരു മേല്‍കുപ്പായം അവയും അണിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു.
       സീനിയേഴസിനെ  ഭയന്നു ക്ലാസ്സില്‍ നിന്നിറങ്ങാന്‍ മടിച്ചിരുന്ന ഫസ്റ്റ് ഇയര്‍ വിദ്യാര്‍ത്ഥിയില്‍ നിന്നു ജീവിതം എത്രയോ മാറിയിരിക്കുന്നു . ഇന്നീ കോളേജ് എനിക്കപരിചിതമല്ല. ക്ലാസ്സ്മുറിയും ലൈബ്രറിയും കാന്റീനുമെല്ലാം തീര്‍ത്ത ഈ പുത്തന്‍ ലോകത്തില്‍ ഇന്നു ഞാന്‍ പരിചിതയാണ് . അതുകൊണ്ട്  തന്നെ കാപട്യത്തിന്റെ പല മുഖങ്ങളും ഈ ജീവിതത്തില്‍ ഞാന്‍ തിരിച്ചറിയുന്നു . ഇന്നത്തെ ക്യംപസുകള്‍  പടുതുയര്തുന്നത്   അര്‍ത്ഥശൂന്യമായ ഒരു ഭാവിയെയാണോ എന്നു പലപ്പോഴും  തോന്നിയിട്ടുണ്ട്‌.മറ്റുള്ളവരുടെ വികാര  വിചാരങ്ങളെ മാനിക്കാത്ത ഒരു തലമുറ. സത്രീ സ്വാതത്ര്യത്തിനു വേണ്ടി പലരും മുറവിളി കൂട്ടുമ്പോളും ഇന്നത്തെ ക്യാമ്പസുകളില്‍ പെണ്‍കുട്ടികള്‍ എത്ര മാത്രം സുരക്ഷിതരാനെന്നു കണ്ടറിയണം. അവള്‍ക്കു ചുറ്റുമുള്ളത് കഴുകന്‍ കണ്ണുകളാണ് .
       ഒരു കാലത്ത്  പ്രണയം എന്നത് മനോഹരമായ ഒരു സങ്കല്‍പം ആയിരുന്നു . എന്നാല്‍ ഇന്ന് സോഷ്യല്‍ നെറ്റ്‌വര്‍ക്കിംഗ്‌ സൈറ്റുകലും എസ് എമ് സ് കളും പ്രണയത്തിനു പുതിയ നിര്‍വചനം നല്‍കിയിരിക്കുന്നു . പവിത്രമായ  ഒരു സങ്കല്‍പം ഇന്നു ക്യാമ്പസുകളില്‍ വെറും നേരം പോകുകളാണ്. കാപട്യത്തിന്റെ ഒരു പുതിയ മുഖം . 
      മൂല്യചുതി സംഭവിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു തലമുറയെ  കൈപിടിച്ചു കയറ്റെണ്ടത്‌ ,അവരെ  സംരക്ഷികേണ്ടത്  നമ്മുടെ കടമയാണു . നാളയുടെ  വാഗ്ദാനങ്ങളെ  പടുത്തുയര്‍ത്തേണ്ട അക്ഷരങ്ങളുടെ ,കലയുടെ  നന്മയുടെ ഭൂമിയാനു ക്യമ്പസുകല്‍. ഒരുപാടു നന്മയുടെ മുകുളങ്ങള്‍ ഇവിടെനിന്നു വിരിയട്ടെ  എന്ന് നമുക്ക് ആശിക്കാം  . ആഗ്രഹിക്കാം . ഒരു  നല്ല  നാളയെ  സ്വപ്നം കാണാം.